ფარავნის კალმახის წვნიანი

არის კულინარიასთან დაკავშირებული რამდენიმე საკითხი, რაც ძალიან მაკვირვებს. ერთ-ერთი ასეთი თემაა თევზის როლი ქართულ სამზარეულოში. მიუხედავად იმისა, რომ გვაქვს შავი ზღვა, გვაქვს უამრავი ტბა და მდინარე, სადაც არსებობს განსხვავებული ტიპის ცოცხალი ორგანიზმები, ჩვენ კი, რატომღაც, 4-5 თევზის გარდა, აქტიურად არცერთს ვიყენებთ.რეალურად, ამ თევზეულის რეცეპტებიც ძალიან მწირია. არადა, საქართველოს წყლებში დიდი პოტენციალია, ამიტომ, ამ რეცეპტით დავიწყებთ საქართველოში არსებული თევზების გამოყენებას, და იმისთვის, რომ დაწყება მარტივი იყოს, პირველი კერძი იქნება კალმახის სუფი, მსუბუქი და არომატული კერძი, რომელიც გაზაფხულისთვის შეგამზადებთ. ეს კერძი ვისწავლე ფარავნის ტბაზე, მეთევზისგან , ცოტა დავხვეწე და ახლა თქვენ გაგიზიარებთ.

ასპიკი ანუ მუჟუჟი

ასპიკი ანუ მუჟუჟი, იგივე "ხალადეცი", წარმოშობით ქართულია. რუსეთში მან ფრანგული კულტურის გავლენით მოიპოვა პოპულარობა, თუმცა საქართველოში მისი არსებობა ბევრად უფრო ადრე ფიქსირდება. ამ კერძის საფუძველი არის ცხოველის ძვლებიდან და ტანხორციდან გამოდევნილი კოლოგენი, რომელსაც ჰიდროლიზის საშუალებით აქცევენ შემასქელებელ ჟელატინად, ანუ, მარტივად რომ ვთქვათ, ასპიკის შესქელება შესაძლებელია უბრალოდ ძვლიანი ხორცის დადუღებით. ნახარშს დავუმატოთ არომატული ნაერთების შემცველი ინგრიდიენტები და მივიღებთ სასიამოვნო ჟელეს, რომელსაც ყველა ის სასიამოვნო გემო და სურნელი აქვს, რაც გემრიელ სუფს.