BORJOMI bosh oshpazlar va restoratorlar

Abduhakimov Baxtiyor

Mening ismim Abduhakimov Baxtiyor, yoshim 28 da, men ko‘p yillik tajriba va oshxonaga bo‘lgan muhabbatga ega brend-shefman.Mening faoliyatim oshpazlik san’atiga bo‘lgan orzudan boshlandi. Men kollejni «oshpaz» mutaxassisligi bo‘yicha tamomlab, La Terrasse restorani va K.T. Komba klubida amaliyot o‘taganman. O‘shanda men oshxonada yordamchi oshpaz sifatida ish boshlaganman. Vaqt o‘tishi bilan men professional jihatdan o‘sdim: avval oshpaz, so‘ng su-shef bo‘ldim. Keyinchalik Qozog‘istondagi «Chayxona» restoranida bosh oshpaz lavozimini egalladim va u yerda menyuni to‘liq noldan ishlab chiqdim. Toshkentga qaytgach, men Cafe 1991 restoranining bosh oshpazi bo‘ldim va shu bilan birga quyidagi loyihalarda ishtirok etdim: Shelby Bar, Restoran Vozduh, Alisa Garden, Sindbad va Welordi — bu joylarda oshxonani tashkil etish, mualliflik menyularini yaratish va barcha jarayonlarni yo‘lga qo‘yish bilan shug‘ullandim.Mening tushunchamda oshxona — bu tirik organizm. Shef sifatida mening vazifam faqat taom tayyorlash emas, balki jamoani ruhlantirish, sifatni nazorat qilish, yangi g‘oyalarni joriy etish va mehmonlar xotirasida qoladigan gastronomik tajribani yaratishdir.

Abduvahobov Abdusattor

Abduvahobov Abdusattor, Lali nomi bilan tanilgan, oshpaz oilasida tug‘ilgan va yoshligidan oshpazlik muhitini o‘zlashtirgan - restoranda oshpaz bo‘lib ishlagan onasidan ilhomlangan. 15 yoshidayoq u o‘z karyerasini oshxonada boshlagan va shundan beri o‘zini gastronomiyadan tashqarida tasavvur qilmaydi.2014-yildan beri Lali sharqona ta’mlar va zamonaviy yondashuvlar kesishmasida o‘z uslubini rivojlantirib, professional oshpazlik bilan shug‘ullanadi. Uning Sankt-Peterburg, Sochi, Grozniy va Toshkentdagi mashhur muassasalarda ishlash tajribasi bor, jumladan:- Manas, Clan Castle, Na Nebe, Pro Xinkali, Injir, Skazka, Podushechnaya, Courtyard by Marriott.22 yoshidan - 24 yoshigacha chet elda yashab, ishlab, kasbiy dunyoqarashini kengaytirdi va yangi yo‘nalishlarni o‘zlashtirdi. 4 yildan beri Lali Novikov restoranlar guruhi loyihalarida ishlab kelmoqda va boshliq sifatida rivojlanishda davom etmoqda.Ixtisoslashuvi - zamonaviy ko‘rinishdagi sharq taomlari, bunda bosh oshpaz o‘zini boshqa gastronomik yo‘nalishlarda ham erkin his qiladi.

Afis Davrishov

Men — Afis Davrishov, Mongol Chill Out Bar restorani bosh-oshpaziman va mana 5 yildirki uning oshxonasiga rahbarlik qilib kelaman. Restoran sanoatidagi ongli faoliyatim Alma-Ati texnologiyalar va menejment kollejida “Oshpaz-texnolog” mutaxassisligi bo‘yicha maxsus ta’lim olganimdan so‘ng boshlangan.2012-yildan boshlab bir necha yil davomida Maksim Belousov qo‘l ostida GQ-bar restoranida universal oshpaz bo‘lib ishladim. Shundan so‘ng menga “Золото” restoranini ishga tushirishni taklif qilishdi va biz buni muvaffaqiyatli amalha oshirdik. Keyinchalik Leo‘s, Daily, Sizon va Manana kabi mashhur loyihalarni ochdim va ularda faoliyat yuritdim. Shuningdek, xorijda – Dubay va Toshkentda yangi restoranlarni ishga tushirishda qatnashish baxtiga muyassar bo‘ldim va u yerda aql bovar qilmas, juda qimmatli tajriba to‘pladim.Men o‘z kasbimni chin dildan sevaman va turli gastronomik yo‘nalishlarni o‘rganib, doimo o‘z ustimda ishlayman. Yevropa, milliy, yapon, o‘zbek va panosiyo taomnomalari bilan yaxshi tanishman, biroq ular orasida aynan Yevropa oshxonasi ko'proq yoqadi.Mening asosiy pazandalik maslahatim: mavsumiy mahsulotlarni tanlang — shunda taomlaringiz nafaqat mazaliroq, balki ancha foydaliroq ham bo‘ladi.

Aleksander Solyanikov

Mening kasbiy faoliyatim nihoyatda kuchli maktablar va yorqin ustozlardan bilim olishdan shakllandi. Men “Kumush uchburchak” mukofotida 2-o‘rinni egallab, laureat bo‘ldim — bu menga o‘z uslubimga ishonch bag‘ishladi va to‘g‘ri yo‘nalishda ketayotganimni anglash imkonini berdi. Eng muhim bosqich esa uch karra Michelin yulduzi sohibi, oshpaz Massimo Bottura qo‘lida malaka oshirish bo‘ldi. Bu tajriba menga gastronomiyaga kengroq nazar solishni o‘rgatdi: unga faqat hunar emas, balki g‘oya, hissiyot va taom tarixi muhim o‘rin tutadigan san’at sifatida yondashish kerakligini angladim. Bugun men “Champagne” restoranida zamonaviy mualliflik oshxonasi yo‘nalishida ishlayman, fransuz gastronomik bazasini mahalliy va mavsumiy mahsulotlar bilan uyg‘unlashtiraman. Men uchun ko‘rinishi nafis, ammo ta’mi mehmonga tushunarli bo‘lgan taomlar yaratish muhim. Muvozanat — bosh tamoyil: teksturalar, harorat, nordonlik, shirinlik — barchasi yaxlit bir kompozitsiya kabi jaranglashi lozim. Men tafsilotlarga: souslar, qaynatmalar, masalliqlarni tayyorlash jarayoniga alohida e’tibor qarataman. Aynan mana shu “ko‘zga ko‘rinmas” elementlarda ta’mning teranligi yuzaga keladi. Hatto oddiy mahsulotlarga ham avaylab va texnologik yondashilsa, ular butunlay yangicha namoyon bo‘lishi mumkin. Oliy oshxonada suv fundamental rol o‘ynaydi. Biz undan qaynatmalar, souslar, xamir va marinadlar tayyorlashda foydalanamiz — natija esa bevosita uning tarkibiga bog‘liq. Borjomi suvi o‘zining tabiiy minerallashuvi va ishqoriy muhiti tufayli oshxonada to‘laqonli vositaga aylanadi. U mahsulotlar teksturasini yumshatishga yordam beradi, ta’mini nozik tarzda kuchaytiradi, pishirish vaqtida sabzavotlarning rangini saqlab qoladi. Undagi yengil mineral sho‘rlik esa taom muvozanatini aniqroq sozlash imkonini beradi. Bu shunday holatki, suv yakuniy ta’mga bevosita ta’sir ko‘rsatib, gastronomik falsafaning bir qismiga aylanadi.

Aleks Natadze

Hammasi 15 yoshimda boshlangan. Men Turkiyaga bordim, u yerda avval mehmonxonada farrosh, keyin yo‘lakchi, keyin styuard bo‘lib ishladim va u yerda birinchi marta oshxonani ko‘rdim. Aynan o‘shanda men aynan shu ishni xohlayotganimni tushundim. Shundan so‘ng Tbilisiga kelib, armiyada xizmat qildim. Qaytib kelgach, Rooms Hotel Kazbegi’da ishlay boshladim, ko‘plab ish joylarini o‘zgartirdim. Bosh oshpaz sifatidagi ilk tajribamni 24 yoshimda orttirganman. Bu juda jiddiy birinchi tajriba edi, lekin men qo‘rqmadim. Har bir asarning o‘z tarixi bor edi.Oshxonada ishlashda cho‘qqiga chiqdim deb o‘ylayman. O‘z restoranimni ochmoqchi emasman, asosiysi — barqarorlik va sifatni saqlab qolish, buning uchun esa kundalik mehnat talab etiladi.

Alexander Badoyan

Men Aleksandrman, asli Samtshe-Javaxetilikman, inklyuziv va to‘siqsiz "Sweet heart" qahvaxonasining bosh-qandolatchisiman.Bizning qahvaxonamizni boshqalardan ajratib turadigan jihati shundaki, bizning asosiy maqsadimiz — nogironligi bo‘lgan shaxslarni o‘qitish va ish bilan ta’minlashga ko‘maklashishdir. "Qandolatchilikdagi eng zo‘r narsa — bu yerda tanlovning kengligi va imkoniyatlarning ko‘pligi.Desert tayyorlayotganda, unga butun qalbingizni bag‘ishlashingiz kerak va u albatta, mazali chiqadi, buning ustiga, duxovka taymerini yoqishni unutmang!

Alexander Ugrekhelidze

"Oshpazlik men uchun millati bo‘lmagan yagona muloqot tilidir. Oshpazlik men uchun oz'im qanday xohlasam shunday bo'la oladigan san’atdir.Men Aleksandr Ugrexelidze bo‘laman, o‘z dastxatimga egaman va mavjud uyg‘unlik hamda tartibni buzmaslik uchun hamma narsaga nostandart nogoh bilan qarash kerak, deb hisoblayman. Men bolaligimdan oshpazlik haqida orzu qilmaganman, bu ilhom parisi kabi o‘z-o‘zidan paydo bo‘ldi va bugun men qo‘yishim mumkin bo‘lgan eng to‘g‘ri qadam — bugungi kunda oshpaz bo‘lib, o‘sishda, o‘rganishda va rivojlanishda davom etayotganim deb hisoblayman... Men uchun ilhom manbai kundalik hayotim va rivojlanishga bo‘lgan kundalik taraddudga bo'lgan istagimdir, men uchun bu chegaralar yoki bu chegaralarga kiritilgan konservativ tafakkur yo‘q. Mening nostandart yondashuvim va hech kimga o'hshamaydigan qarashlarim menga natija beradigan konsepsiyani yaratishga yordam beradi va bu natija albatta muvaffaqiyatli bo‘ladi. Men kelajakka ishonaman va natijasiz kurash bo‘lmasligiga ishonaman..."

Alexandre Baindurashvili

"Men Msxeta tumanidagi Muxrani qishlog‘idadunyoga kelganman, shu yerda maktabni tugatganman. 2006-yilda Gruziya Milliy universitetida, 2009-yildan Tbilisi diniy seminariyasida o‘qishni davom ettirdim.2017-yildan boshlab do‘stlarimning qistovi bilan pazandachilikni chuqur o‘rganishni boshladim, GMP kompaniyasida ilk bora yangi kasb bo‘yicha ishlay boshladim, keyin esa aytib o‘tirishga arzimaydigan kichik ish faoliyatim hikoyalari ham bo'lgan.Ukrainadagi so‘nggi ishim — Kiyev shahridagi eng muvaffaqiyatli gruzin loyihasida ishtirok etganimni hayotimdagi eng katta yutug‘im deb hisoblayman, u yerda deyarli to‘rt yil davomida "Shoti" restoranining bosh oshpazi bo‘lib ishladim. Urush boshlanganda vaqtincha Vatanga qaytishimga to‘g‘ri keldi. Hozir onam bilan birgalikda tajribalar o‘tkazmoqdaman, bugun taqdim etilayotgan taom ham shu tajribaning natijasi. Muhraniga tashrif buyurgan Borjomi gastronomik gidga rahmat." — Aleksandr Baindurashvili, bosh oshpaz.

Andrey Salnikov

Andrey Salnikov Yekaterinburgda ulg‘aygan va pazandachilik sohasiga o‘zgacha yo‘l bilan kirib kelgan. Bolaligida zarurat yuzasidan – uyda hech kim bo‘lmagani uchun nimadir yeyish kerak bo‘lganda ovqat pishirgan. U o‘zini oshpaz sifatida tasavvur qilmasdi: professional tarzda dzyudo bilan shug‘ullanib, Sverdlovsk viloyati terma jamoasi a’zosi bo‘lgan, jigarrang belbog‘ sohibi va sport ustasi nomzodi unvonini qo‘lga kiritgan. Biroq oilasining ko‘chib oʻtishi uning sportdagi faoliyatiga nuqta qo‘yadi va onasi pazandachilik kollejida o‘qishni taklif qiladi. Avvaliga istar-istamas rozi bo‘ladi-yu, keyin bu oʻz ishi ekanini anglab yetadi. 15 yoshida o‘qishni boshlagan, 17 yoshida esa ilk rasmiy ishini boshlagan. Birinchi restorani – Yekaterinburgdagi 2000 o‘rinli, Osiyo, italyan va rus taomlari taklif etiladigan, ulkan ikki qavatli maskan edi. Andrey Osiyo yo‘nalishida ishlagan: teppan, vok va sushi tayyorlagan. U yerda haftasiga 200 kg lososni bo‘laklab, bu ishni puxta o‘rgangan. Bu uning uchun asosiy poydevor bo‘ldi. Keyin – Kef restorani, Chelyabinsk, Novosibirsk, Kavkaz hamda Moskva va Peterburgdagi amaliyotlar bo‘lgan. Eng muhimi, Peterburgdagi restoranga yozgan xati uni S. Pellegrino tanlovining Rossiya, MDH va Boltiqbo‘yi mamlakatlari bo‘yicha g‘olibi, bosh oshpaz Arslon Berdiyev bilan uchrashtirdi. Ular birgalikda Yekaterinburgda CIBO restoranini ochishdi va Andrey u yerda ilk bor su-oshpaz bo‘lib ishladi. Shu bilan birga, u oshxonadan tashqarida ham ijodiy faoliyat yuritardi: televideniyedagi suratga tushishlar, mahorat darslari, pazandachilik shoulari hamda pandemiya paytida ochilgan onlayn maktab – aynan shu maktabdagi pazandachilik asoslari, nonushtalar, sog‘lom ovqatlanishga oid kurslar unga bir oy ichida TikTok’da 80 000 nafar obunachi olib keldi. Olmaotadagi sakkiz oylik faoliyatidan so‘ng, 2024-yilda SunGroup uni ishga taklif etdi va u Toshkentga keldi. Hozir u 36 yoshda. O‘zining aytishicha, u sekin ko‘tarilayapti, lekin hech qachon to‘xtamaydi.

Andro Sobolev

Andro Sobolev - gruzin oshxonasining taniqli usta oshpazi, doimiy mehmonlarning sevimlisi va yorqin ta’mlar muallifi. Uning chkmercha jo‘jasi va xushbo‘y chakapuli taomi allaqachon restoranning gastronomik tashrif qog‘oziga aylangan.U o‘z mahoratini yetakchi brend oshpazlaridan biri, Gruziya, Xorvatiya, Makedoniya va Serbiya oshpazlar gildiyasi a’zosi Gogi Bazandarashvili rahbarligida oshirdi.Andro Gruziya va Vetnamning premium restoranlarida amaliyot o‘tagan, shuningdek, xalqaro mehmonxonalarda ishlagan, jumladan: Radisson Blu Iveria IBIS Styles Tbilisi Centre Mercure Tbilisi Old Town Uning pazandalik uslubi an’analar va zamonaviy yondashuvning uyg‘unligidir. U ta’mni nozik his qila oladi va har doim hayratga solishga intiladi. Andro o‘z tajribasi bilan faol o‘rtoqlashadi: mahorat darslari, gastronomik kechki ovqatlar o‘tkazadi, TV loyihalarida ishtirok etadi va gruzin mehmondo‘stligiga xos iliqlik bilan gastronomik madaniyatni rivojlantiradi.

Artyom Rzayev

Men — Artyom Rzayev, “Карлыгаш” restoranining bosh-oshpaziman. Moskvada tug‘ilib o‘sganman va gastronomiyaga oid barcha bilimlarim — bu uzoq yo‘l, tajriba va kuchli mutaxassislar bilan ishlash natijasidir. Hayotim davomida Novikov Group, “Ресторанами Раппопорта” va Ginza Project kabi yetakchi restoran guruhlari bilan hamkorlik qildim, shuningdek, turli shahar va mamlakatlarda faoliyat yuritdim Mening uslubim — bu zamonaviy mualliflik oshxonasi: tafsilotlarga e’tibor, puxta o‘ylangan uyg‘unliklar va benuqson taqdimot. Men uchun mahsulotga hurmat bilan yondashish va uning tabiiy xususiyatlarini ortiqcha murakkabliklarsiz ochib bera olish muhim. Alma-Atida shaharning mashhur restoranlaridan biri — “Салон вкуса” oshxonasiga rahbarlik qilganman va u yerda gastronomiyaga bo‘lgan yondashuvimni to‘laqonli ro‘yobga chiqara olganman. Bugun ana shu tajriba va shakllangan uyg‘unlik hissi “Карлыгаш” restorani oshxonasiga asosiga aylandi.Har biri yaxlit gastronomik taassurot qoldirishi uchun xushbo'ylik, tekstura va kayfiyatni o‘zida mujassam etgan taomlar yarataman. Men zavq ulashish, ta’m insonlarni o'zaro birlashtirishi va lahzalarni unutilmas qilishi uchun taom tayyorlayman.

Aydin Gasanov

Olmaotalik Aydin Gasanov 29 yoshda. 12-15 yoshlarida Turkiyada yashagan – u yerda xolasi unga biskvit pishirishni o‘rgatgan. Maktabdan so‘ng pazandachilik kollejiga o‘qishga kirib, beshinchi darajali qandolatchi va to‘rtinchi darajali oshpaz malakasini olgan.16 yoshida ilk ish joyi – Olmaotadagi Avlabar gruzin restorani. 18 yoshida mualliflik yevropa taomlari taqdim etadigan Dostik Plazaʼdagi Sentral Kafeʼda doimiy ish boshlagan. Keyin esa China Gold restorani: issiq taomlar boʻlimi, Yevropa va Xitoy taomlari.22 yoshida Olmaotadagi Mananaʼga su-oshpaz lavozimida ish boshlagan va u yerda besh yil ishlagan. Uch oy oldin Toshkentga Manana oshxonasidagi ishlarni yo‘lga qo‘yish uchun kelib, shu yerda qolib ketgan.

Aygul

Mening ismim Aygul, men TOY restoranining bosh oshpaziman. Men uchun oshxona — bu men mehmonlar bilan suhbatlashadigan til, taom orqali his-tuyg‘ularni yaratish usuli. Gastronomiyada men tadqiqotchiman: an’analarni yangi usullar bilan uyg‘unlashtirishni, tarkiblar va ta’mlar bilan tajriba o‘tkazishni, ortiqcha zavq-shavqlarsiz, qozoq va Yevropa oshxonasiga urg‘u bergan holda halol yondashuvni saqlab qolishni yaxshi ko‘raman.Mening yo‘lim bolaligimdan, oshxonada onamning har bir harakatini kuzatib boradigan oilaviy kechki ovqatlardan boshlangan. Bu taomga bo‘lgan muhabbat asta-sekin kasbga aylandi. Satti'dagi tajribam menga mahalliy mahsulotni his qilishni va an’analarni qayta ko‘rib chiqishni o‘rgatdi, The Barley esa aniqlik va barqaror sifat muhim bo‘lgan yuqori ish sur’ati bilan chiniqtirdi. Aynan o‘sha yerda mening oshxonaga bo‘lgan yondashuvim shakllandi — puxta o‘ylangan, tafsilotlarga hurmat bilan.Mening ishimda suv asosiy rol o‘ynaydi. Borjomi o‘zining tabiiy tarkibi va ishqoriy muhiti bilan mahsulotlarning salohiyatini ochishga yordam beradigan vositadir. U marinadlardagi go‘shtni yumshatadi, xamirga havodorlik baxsh etadi, ta’mni kuchaytiradi. Borjomi tufayli men har bir noziklikni nazorat qilishim va mehmonlarni yana qaytib kelishga undaydigan taomlarni yaratishim mumkin.

Ayman Toleubekovna

Ismim Ayman, Zina restoranining ochilishidan beri — olti yildan ko‘proq vaqtdan buyon bosh oshpaz bo‘lib ishlayman. Men uchun oshxona — bu ijodkorlik, sof ta’m va mahsulotga hurmat makonidir.Mening yo‘lim sovuq taomlar bo‘limida oshpaz lavozimidan boshlandi, u yerda men Artyom Marchenkoning nazariga tushdim. U mendagi, ayniqsa, ustozlik qobiliyatimni ko‘ra oldi. Men tashabbus ko‘rsatib, uning birinchi Zina restoraniga o‘zim bordim — bu qaror faoliyatimda muhim burilish nuqtasi bo‘ldi.Yillar davomida La Riviera, "Baxmal" va Brewery kabi restoranlarda bebaho tajriba to‘pladim. Bu joylarning har biri menga oshxona jarayonlarini boshqarishning nozik jihatlaridan tortib, yosh mutaxassislarni o‘qitish san’atigacha bo‘lgan yangi bilimlarni berdi.Mening taom tayyorlash falsafamda har bir tarkibiy qism muhim — asosiy mahsulotlardan tortib, hatto suv kabi oddiy ko‘rinadigan unsurlargacha. Borjomi shunchaki suv emas. Bu xuddi bizning taomnomamiz singari o‘ziga xos xususiyatga ega suv. Gazlangan, minerallashgan, tabiiy — u mahsulot bilan "uyg‘unlasha" oladi. Uni marinadga qo‘shsangiz, go‘sht yanada yumshoq bo‘ladi. Sho‘rvaga solsangiz, ta’mi yanada sof bo‘ladi. Biz ta’m borasida murosa qilmaymiz va Borjomi bunda bizning ishonchli hamkorimizdir.

Bakay Amanbayev

Bakay Amanboyev oshpaz bobosining yonida ulg‘aygan. Aynan u bilan birinchi marta plita yoniga kelib, osh pishirgan va bu ta’m uning yodida bir umrga muhrlanib qolgan. Kasb tanlash vaqti kelganida, u hech ikkilanmay qaror qabul qilgan. 18 yoshida Bakay Tigrus xoldingiga – Qizil maydondagi Osteria Mario konsepsiyasiga ishga kirgan. Faoliyatini oddiy oshpazlikdan boshlab, bir yildan so‘ng Moskva-Sitiʻda katta oshpaz, yana uch yildan keyin esa su-shef bo‘lgan. 24 yoshida, hatto tushkunlikka tushgan paytlarida ham unga ishonch bildirgan brend-shef Aleksandr Morin va ustozi Olga Novosyolova-Shushkovaning qo‘llab-quvvatlashi tufayli bosh oshpaz martabasiga erishgan. So‘ngra Tigrus xoldingi doirasida butun dunyo bo‘ylab: Qozon, Smolensk, Dushanbe, Moskvada yangi restoranlar ochilishida qatnashgan. Keyin Yakutsk – minus 70 darajagacha sovuqda ikki yarim yil davomida bir vaqtning o‘zida ikkita restoranni yuritgan. Iqlim o‘z so‘zini aytgach, Moskvaga qaytgan: malaka oshirgan, mahorat darslarida, jumladan, Rossiyada go‘sht bo‘yicha eng yaxshi mutaxassis deb tan olingan Sergey Molchanov darslarida qatnashgan. Bishkekdagi ota-onasidan xabar olib, Toshkentga ko‘chib o‘tish taklifini qabul qilgan. Hozir Baqay 29 yoshda va 11,5 yillik tajribaga ega. U o‘z kasbiga sodiqligini “kasallik” deb ataydi va bundan hech afsuslanmaydi. Uning uchun oshxona o‘zingni hamma narsani bilaman deb ayta olmaydigan cheksiz bir olam. Hatto mumtoz taomlar ham o‘zgarib turadi – aynan shu narsa uni doim tetik ushlab turadi.

Balabek Nichkolayev

Men Line Brew Reserve Jetisu restoranining bosh-oshpaziman. Men yigirma yildan oshiq ish tajribasiga egaman, shundan 12 yili Line Group tarmog‘i ichida rivojlanish bilan bevosita bog‘liqdir. Aynan shu yerda men kasbiy jihatdan shakllanish yo'lini bosib o'tdim va oshpazlikka o‘z mualliflik yondashuvimni yaratdim. Keyingi muhim bosqich – Line Brew va Line Brew Reserve restoranlari oshxonalariga olti yil davomida rahbarlik qilish bo‘ldi. Bu tajriba menga jamoaning tizimli faoliyatini yo‘lga qo‘yish va o‘z ixtisosligimni yanada chuqurlashtirish imkonini berdi. Men go‘sht bilan ishlayman va buni o‘zimning asosiy yo‘nalishim deb hisoblayman. Texnologiyaga qat’iy rioya qilgan va mahsulotning tabiatini hurmat qilgan holda uning asl ta’mini ochib berish men uchun nihoyatda muhimdir. Tushunarli uyg‘unlik, puxta o'ylangan jarayonlar va har bir tafsilotga jiddiy e’tibor oshxonamning asosini tashkil etadi. Mehmon ortiqcha bezaklardan holi, rostdan ham mazali va tushunarli taom tanovul qilishi men uchun muhim.

Bekzod Qodirov

U bolaligidanoq hayotdagi yo‘li – oshxona ekanini bilardi. Vaqt o‘tib, bu shunchaki kasb emas, usiz hayotini tasavvur qilib bo‘lmaydigan mashg‘ulotga aylandi.Biroq birgina ishtiyoqning o‘zi kamlik qildi – uning ortidan intizom, amaliyot va tinimsiz izlanish keldi. Xorijdagi ish tajribasi va amaliyotlar uning mahsulot hamda taom tayyorlash texnikasiga bo‘lgan qarashlarini kengaytirdi, aniq va murosasiz ishlashga o‘rgatdi. Bugun u oshxonada o‘zini dadil his qiladi, chunki bu yerda barcha tafsilotlar muhim: teksturadan tortib pishirishning mukammal darajasigacha – ayniqsa, gap baliq haqida ketganda. Uning yondashuvi – balandparvoz so‘zlar haqida emas, barqaror natija haqida. Zero, kasbga bo‘lgan chinakam muhabbat doim amaliy ish bilan tasdiqlanadi.

Bobur Shokirxo‘jayev

Путь Бобура Шокирходжаева в профессию не был прямым. Родом из Коканда, с дипломом банкира, он проработал по специальности всего месяц — и уехал в Москву. Начинал с базовых задач: мыл посуду, чистил овощи, параллельно учил язык прямо на кухне. Со временем стал помощником шефа, прошёл школу французской кухни, стажировался в Сочи и Москве. Настоящий интерес к профессии сформировался уже в Ташкенте — с появлением системного подхода и сильной команды. За два месяца в «Про Хинкали» вырос до шефа, затем работал в «Сыроварне» как помощник бренд-шефа. Следующий шаг — Горыныч, где он выступил шефом открытия и собрал кухню с нуля. Для него принципиально важно не застаиваться на одном месте — развитие и новые вызовы всегда важнее статуса. Сегодня ему 29 лет, за плечами почти десять лет опыта и команда, которая работает с ним с самого открытия. Его подход прост: сильная кухня строится через людей.

Dadu Chutlashvili

Mening ismim Dadu Chutlashvili, 25 yoshdaman, "Weller" restoranida oshpaz bo‘lib ishlayman. Men Tibbiyot universitetini tugatdim va bir muncha vaqt shu mutaxassislik bo‘yicha ishladim, lekin tez orada bu men uchun emasligini angladim va meni haqiqatan ham o‘ziga tortgan va har doim qiziqarli bo‘lgan narsaga o‘tdim. Oshxonada ishlayotganimga olti yil bo‘ldi, restoran bo‘yicha ta’limni avval Bokuda, keyin Germaniyada olganman. Bugun men uchun asosiy zavq manbai oshxonada ishlashdir. Masalan, men har doim ishga kelishimni intiqlik bilan kutaman, garchi piyoz to‘g‘rashga bo‘lsa ham, to‘g‘risini aytsam, bu men hech qachon kechikmaydigan yagona joydir...

David Burduli

David Burduli — 29 yoshli bosh-oshpaz, u Gruziya pazandachilik akademiyasini tamomlagach, "Leyla" kafesida amaliyot o‘tagan, so‘ng "Na Lisi" restoranida ishlay boshlagan, biroq bir necha oydan keyin yana "Leyla"ga qaytgan va o‘shandan beri, mana 11 yildirki, "Leyla" oshxonasida ajoyib taomlar yaratib, gruzin va xorijiy mehmonlarni kutib kelmoqda. "Pazandachilik men uchun shunchaki kasb emas, bu — inson uchun yaxshi narsa yaratish hissidir. Men bu sohada allaqachon 11 yildan beri ishlayman va men uchun eng muhimi — bu ta’m, poklik va ovqat tayyorlash jarayonining menga beradigan quvonchidir. Har bir taomga qalbimni qo‘shishga harakat qilaman, chunki pazandachilik — bu shunchaki ovqat tayyorlash emas, bu o‘ziga xos san’atdir. Har bir taom — bu mening oshxonamda boshlanadigan kichik bir hikoya".