Мартин

Мартин — үш тамыры бар, бір ғана құштарлығы бар адам. Оның әкесі Генуядан, анасы Баск елінен, ал өзі Аргентинада туған — ол жақта ет пен ашық от мәдениеті бала кезден-ақ сіңеді. Екі әжесі де үйден 200 метр жерде тұрған және екеуі де үнемі ас үйде болатын: бірі италиялық тағамдарды, екіншісі баск тағамдарын дайындайтын. Дәл сол жерден — алғашқы қызығушылық, алғашқы сұрақтар және тағамға деген алғашқы сүйіспеншілік басталды.

Бірақ ас үйге апарар жол күтпеген болды. Әкесі — классикалық көзқарасы бар италиялық — беделді мамандықты таңдауды талап етті. Мартин әуелі қарсыласып, кейін келісіп: аға капитан-хирург атағын алып, әскерде қызмет етіп, екі жыл әскери дәрігер болып жұмыс істеді. Дипломын әкесіне берді. Содан кейін ол аспаздықты оқуға кетті — алдымен Аргентинада, кейін Нью-Йоркте.

Ол ыдыс жуушыдан бастады, аптасына жеті күн жұмыс істеді — бес күн бір мейрамханада, екі күн екіншісінде, ақысыз, тек білім үшін. Содан кейін Буэнос-Айрестегі элегантты мейрамхана, алғашқы қонақүй және әрі қарай бірінен соң бірі жалғасты: Аргентинадағы Хилтон және Шератон, Украинада төрт жыл, Коста-Рика, Кипр, Әзербайжан. Ресейде — 12 жыл, Мәскеудегі Ритц және Ridds қонақүйі. Кейін Катар. Ең соңында — Ташкент, J.W. Marriott, ELYO мейрамханасы.

Қазір Мартин 53 жаста. Оның жетекшілігімен 53 аспаздан тұратын команда жұмыс істейді. Оларды өз отбасы деп атайды. Сурет салады, винилді пластиналарды тыңдайды, опера мен театрға барады. Үйде тамақ дайындағанды жақсы көреді — қара трюфель қосылған рисотто және аргентиналық стильде мангалда пісірілген ет. Ол мынаған сенімді: жақсы аспаз болуды үйретуге болады. Жақсы адам болуға үйретуге болмайды.